2005/Nov/21

สร้อยสารล้านนา มีมาแต่ไท้ เหมือนอย่างตางใต้ กาพย์กลอนโคงฉันท์
ค่าวฮ่ำเฮานี้ ก็ดีเหมือนกั๋น สนุกม่วนงัน เนืองนันตื่นเต้น
ลึกล้ำความหมาย เป๋นสาย-เป๋นเส้น เข้าดูกเข้าเอ็น ซาบซึ้ง
แต่น่าเสียใจ๋ ใผไหนบ่ามึ้ง เงียบดักขาบดึ้ง เฉยวาง
เพชรเอกเลิศล้ำ ซ้ำปล่อยหื้อจ๋าง บิดเบือนเลือนลาง หาว่าต่ำต้อย
เข้าใจ๋ผิดผวน บ่อกวนสักน้อย ลืมฮีตฮอยเฮา เก่าเนิ้น
เป๋นมรดก ตี้ต๊กค้างเคิ้น เปิ้นต๊กต๊อดฮื้อ เฮามา
จุ่งจ่วยกั๋นไจ๊ สืบไว้ฮักษา ถ่ายทอดฮอดมา ลูกหลานต๋านเต้า
อย่าปล่อยของดี หมองศรีหม่นเศร้า หนาจุมจาวเฮา ปี้-น้อง
จุมเว็บมาสเตอร์ นั้นเนอฮ่ำฮ้อง เสียงหวานลั่นก้อง กระดาน
เจิยเขียนค่าว-จ๊อย ปี้น้อย-ปี้หนาน แต๋มบ่าหมีรางวัล แข่งขันต่อสู้
ค่างฮ่ำกำสาย ลวดลายขี้อู้ ติดต๋ามจามดู อวดเปี๊ยะ
เจื่อผ่อสักกำ ลองทำลองเยี๊ยะ ไล่เลียะกั๋นมา ว่ากำ
"อ้ายจ่างซอ"นั้น เปิ้นดีเหมือนกั๋น เอื้อเฟื้อแนะนำ มอบปั๋นโอบอุ้ม
"จ่างซอรองาน" เปิ้นมาเตื่อมตุ้ม อุปถัมป์ก้ำจู ยู้-หย้น
เปิ้นจ่วยส่งเสริม ต่อเติมคิดค้น กวีแห่งห้อง ล้านนา
มาเต๊อะปี้-น้อง เปื้อนป้องวงษา ตื่นต๊วงขึ้นมา หัตถาขีดแต้ม
แต๋มว่ารางวัล บ่าหมีหื้อแอ้ม ฟั่งไปเหน็บแนน หนาครับ
อันเรื่องรางวัล มันตึงกิ๋นกั๊บ อย่านับอาจเอื้อม เอาไป
เหมือนตั๋วผมนี้ ท่าทีห่างไกล๋ ปั๋ญญาบ่าไว วิสัยต่ำต้อย
เพียงฮ่วมส่งเสริม ต่อเติมค่าวสร้อย หื้อเข้าฮูปฮอย คึกคัก
ล้านนากวี คนดีมีนัก อย่าดักขาบดึ้ง มืองอ
เจิญจวนจิ่มครับ โปรดฮับกำขอ "ปี้อ้ายจ่างซอ" ขอวานสอนหื้อ
ทำเพื่อลูกหลาน ปล๋งปั๋นยื่นหื้อ คนไม้-คนมือ จิ่มเต๊อะ
จาวล้านนาไทย บ่าใจ่ง่าวเซอะ มีของอวดอู้ ชูโชว์
กาพย์กล๋อนค่าวใจ๊ ซอใย้อักโข ไว้เชิดชูโชว์ อวดใผก้ได้
ต้องหยิ่งผยอง อย่างหมองหม่นไหม้ เจื้อล้านนาไทย ใหญ่ยศ
เหมือน"พญาพรหม" คนชมอ๊ด-อ๊ด บ่อหมดเมี้ยนเสี้ยง ความดี
ยังอยู่กู่ฟ้า โลกหล้าโลกี๋ย์ แต๋มว่าจีวี อินทรีย์แตกบ้าง
เฮายังสรรเสริญ ยอเยินอวดอ้าง บ่อหมีเบาบาง ม้างมุด
เจิญจวนจ่วยกั๋น สร้างสรรเร่งรุด จ๋นสุดซ้ำเสี้ยง ฝีมือ
หื้อเขาเล่าไว้ ใฝ่ใจ๋นับถือ โลกจักเล่าลือ ระบือเกียรติก้องฯ.....

Comment

Comment:

Tweet


อ่านบ่ไหวเจ๊า

มาฟังเพลง